به نام خدای مهربون

باز قبل از ادامه این نوشته احتمالا قسمت سوم داشته باشه به دلیل اینکه هنوز اتفاق نیفتاده

قسمت قبلی رو یه نمه زود تموم کردم ولی عیب نداره

بریم سراغ قسمت دوم

تهران چهارشنبه همون ساعت قبلی

بعد بهم گفت که برو پیش عریضه نویس و از صاحب سیم شکایت کن منم رفتم بعد از دادن مبلغی شکواییه رو تنظیم کردم و گفت برو قسمت ارجاع منم با خیال راحت رفتم قسمت ارجاع و با خیال ناراحت اومدم بیرون چون بعد از منتظر موندا و تنظیم پرونده دزدان و دعواکننده های موجود در اونجا کاغذ رو بهشون دادم و خیلی راحت برگه رو بهم برگردوند وگفت برو دزفول :((

منم در حالی که داشتم شاخ در میاوردم برای اطمینان گفتم کجا؟ اوشونم گفتند دزفول

منم مستقیم اومدم خونه دو به شک بودم که برم یا نرم و کلا بیخیال گوشی بشم

دو سه بار هم رفتم کلانتری محل و سوال کردم که امکان داره از همینجا پیگیری کنیم یا نه که جواب منفی بود

نشستم پشت کامپیوتر رو کلی سرچ کردم که من حالا اگه برم اونجا چی می شود و چی نمی شود

چون باز به پنج شنبه و جمعه برخورد کرده بودم از نظر گرفتن اطلاعات از طریق تلفن به نتیجه خاصی نرسیدم

نتیجه این شد که من باید برم اونجا مامور ببرم دم خونه طرف یقه طرف رو بگیرم ببرمش کلانتری گوشی رو بگیرم بیام تهران همین

دو دوتا چهارتا که کردم به خودم گفتم ۱ روزه میرم برمی گردم

اینجاست که حافظ می فرماید

ما ز یاران چشم یاری داشتیم             خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

توی سرچ هایی که انجام دادم به نکته جالب توجهی برخورد کردم که افتتاح پاسگاه سنجر (منطقه ردیابی ) بود که طی یکی دو هفته اخیر افتتاح شده بود اینم سندش

پاسگاه منطقه سنجر دزفول گشایش یافت

که خیلی تاثیر زیادی در روند کاریم داشت

تهران پنج شنبه حدود ساعت ۵ عصر

رفتم ترمینال که بلیط بگبرم چون تو سایت شرکت ها هیچی پیدا نشد خلاصه از شرکت سیر و سفر بلیط گرفتم واسه دزفول برای ساعت ۶ عصر جمعه که پرسیدم گفتند ساعت ۵ و نیم صبح میرسی دزفول

تهران جمعه حدود ساعت ۶ عصر

با عجله رفتم ترمینال دنبال اتوبوس سیرو سفر گشتم اما چیزی به عنوان سیرو سفری که بخواد بره اهواز (دزفول تو مسیرشه) ندیدم از چند نفر پرسیدم خلاصه گفت بیا اینجاست اتوبوسش منم دقت به شرکتش نکردم رفتم تو اتوبوس دیدم یه شماره ۱۳ هم اونجا نشسته شک کردم گفتم آقا دزفول میرید گفت آره هر جا بخوایی می ریم خلاصه نشستم دیدم ملت دارن میان بالا بلیط شرکت جوان سیر ایثار دستشونه!!!! بعدا تو راه دیدم بله اتوبوس جوان سیره آخرمن نفهمیدم درست سواره شدم یا نه چون چند نفر دیگه که بلیط سیرو سفر هم داشتن سوار شدند بیسکویت هایی که که می دادند تو جعبه سیرو سفر بود پخش می کردند

خلاصه به هر ترتیب گفتم میشینیم حالا هر چی شد

با حالت خیلی ناجوری سفر رو شروع کردیم و ....

اندیمشک شنبه ۵ صبح

درحالی که شاید توی ۱۱ ساعت مسیر ۲ سه ساعت بیشتر نتونسته بودم بخوابم عوارضی اندیمشک به راننده گفتم آقا دزفول میرید آقای راننده هم گفته نه :(

منم چی می تونستم بگم دیگه

خلاصه ما رو یه جایی پیاده کرد که ماشین دزفول بود( البته لازم به گفتنه که به دلیل گسترده شدن دزفول یا اندیمشک این دو تا شهرستان به هم چسبیدن ) و باز با دادن مبلغی رفتم دزفول

دزفول شنبه ۵:۲۰ دقیقه صبح

رسیدیم به یه میدون مسیر دادگستری رو پرسیدم آقاهه هم با اینکه خودش بچه دزفول بود عکس جهت دادگستری رو بهم نشون داد (البته فقط میخواستم مسیرش رو بدونم با اینکه از قبل از نقشه نگاه کرده بودم واسه اطمینان) تو مسیر هم آدرس هایی که مسافرهای دیگه می خواستن برن رو هم از من می پرسید :)

خلاصه منم جهت عکس دادگستری رفتم و رفتم تو کوچه پس کوچه ها و هوا هم سرد بود (آدم یاد کارتون کزت با پدر بزرگش می افتاد) کوچه ها هم خلوت طوری که هیچی پر نمی زد :) دنبال مسجد می گشتم که یه دفعه یه مناره بزرگ از دور دیدم در حالی که حال کرده بود داشتم به سمتش می رفتم که ناگهان صدای آشنایی شنیدم که می گفت واق واق البته خدار رو شکر که توی خونه بود سر صبحی سنسورهاش کار افتاده بود خواستم سریع رد بشم از اونجا که باز ناگهان رودخونه دز رو جلوی چشمم دیدم و کلا بیخیال همه چیز شدم در حالی که سگه همچنان پارس می کرد با نهایت سرعت و قدرت هر چی اومده بودم رو با حالت دو برگشتم و خودم و رسوندم به خیابان اصلی و به سمت اون مناره رفتم و از پل رود دز ردشدم و خدا رو شکر کردم که تصمیم نگرفتم با شنا از رود دز رد بشم چون اونور رود سه تا سگ بودند آدم که هیچی دنبال همه ماشین عبوری ها می دویدند و حتما اینجا نبودم که بخوام چیزی نویسم

خلاصه راه رو ادامه دادم همچنان مردم از من سوال می کردند حالا نمی دونم چی در من دیده بودند؟

رسیدم به مناره که با تعجب و خوشحالی دیدم مناره واسه امامزاده سبزه قبا بود و تنها جایی که من تو دزفول می شناختم و یه بار رفته بودم

دزفول شنبه ساعت نزدیک ۸ جلوی دادگستری

جوری خودم رو رسوندم دادگستری که سروقت به کارم برسم از اونجایی که می خواستند دادگستری هم نقشی در اشتغال زایی داشته باشه قسمت تحویل گوشی رو به ببخش خصوصی واگذار کرده بود که طی گرفتن مبلغی گوشی رو نگه داری کنن که به همین علت من بعدا ۱۰ دقیقه یک ربع بعد از باز شدن در دادگستری من همچنان منتظر تحویل گوشی بودم خلاصه گوشی رو تحویل دادم و رفتمدر وردروی که کیفم رو بگردن حالا نمیدونم سرباز بود یا کادر بود یه لحظه فکر کردم دارم می رم استخبارات عراق!!!! یه اقای قد بلند هیکلی وایساده بود اونجا بازرسی می کرد (این یه تیکه رو شاید ده بار رفتم وامودو کیم رو بازررسی کردن)اونجا رو هم رد کردم رفتم پیش انتظامات دادگستری موضوع رو بهش گفتم و اونم گفت باید بری پیش عریض نویس بیرون دادگستری

رفتم و موضوع رو بهش گفتم و آقاهه گفت چرا نیابت نگرفتی یه کی دیگه می گفت اصلا چرا این کاغذا رو به تو دادن!!!! خلاصه داشتن مارو پشیمون می کردند که گفتش برو پیش دادستان و اونم گفت مشکلی نیست برو تمبر بزن بیرون ساختمونه

منم رفتم با دادن مبلغ تقریبا زیادی عکس تمبر و برای من چاپ کرد

منم خوشحال از اینکه کارم داره راه میفته تمبر زدم و دادم دادستانی که نامه ارجاع به کلانتری بزنه بعد از حدود بیست دقیقه مدارک رو به کاغذ ارجاع که توش ثبت شوده بود پاسگاه سنجر گرفتم و رفتم که برم

پاسگاه هم بیرون شهر بود

مجبوری یه دربست گرفتم (شما یه دربست می گین یه دربست می شنوید اونجا چند نفرهم تو ماشین باشن بازم دربست حساب میشه!!!!) خلاصه بعد از رسوندن نفر دیگه تو ماشین حرکت کردیم به سمت پاسگاه سنجر آقای راننده هی می گفت سنجر پاسگاه نداره منم هی بهش می گفتم نه اگه نداره پس چرا دادگستری به اونجا نامه زد خلاصه از اون اصرار و از من کتمان

تو راه سر صحبت رو باز کرد هی گفت هی گفت حالا منم درست متوجه نمی شدم چی میگه منم می گفتم بله درسته اینا بماند

بعد از کلی پرس و جو رسیدن به پاسگاه سنجر و رفتن ماشین

دیدم یه محوطه به اندازه ۲۵۰ تا ۳۰۰ متر حیاط وسطش هم یک ساختمان که چه عرض کنم اتاق وجود داره وچند نفر درونش نشستن و دارن خاطرات تعریف می کنن با خوشحالی رفتم موضوع و بهشون گفتم و کاغذ ها رو بهشون نشون دادم اما

فقط در جواب بهم گفتن اینجا ما هیچ امکاناتی نداریم نه موتوری نه ماشینی نه ماموری اصلا کار اداری ما اینجا انجام نمیدیم

با درودی به روح خبرگزاری ایرنا و تعجب از اینکه خود دادگستری هم با اینکه دزفول شهر کوچیکیه از وجود و عدم پاسگاه ها خبر نداشتند به سمت جاته (جاده) وبعد به سمت دادگستری برای تغییر کلانتری حرکت کردم

دزفول شنبه ساعت ۱۰:۳۰ دادگستری

خلاصه منم با ناراحتی از صرف هزینه و هیچ کار نکردن وقت رو از دست دادن برگشتم دادگستری بعد از گذشتن از صف یک کیلومتری ورودی دادسرا و رفتن داخل ودادن مدارک مسئوله مربوطه هم خیلی راحت وبدون هیچ تشریفاتی عبارت سنجر رو خط خطی کرد و نوشت قبله ای

منم بعد از پرس و جو فهمیدم ۵، ۶ کیلومتر از دزفول فاصله داره

خلاصه به همون طریق قبلی که گفتم دربست گرفتم و رفتم به امید اینکه مامور رو بدن ببرم!

خلاصه تو مسیر هم باز آقای راننده از دزدی گوشی زن پسرش در حین سوار بود روی موتور و از مزاحمت های تلفنی بعد از سرقت گوشی یه بخت برگشته و گفت و تااینکه رسیدیم به پاسگاه قبله ای

اول رفتم گفتند باید برای اتاق فرمانده منم رفتم اونجا و اونجا بود که فهمیدم تا الان چه اشتباه فکر می کردم

زیر نامه دادگاه به همچین مضمونی نوشت که اظهارات منو ثبت کنند (یعنی این همه نامه بگیر ببرو اینا فقط برای ثبت اظهارات من بود!!!!!:(( واقعا زور داره واسه آدم)

خلاصه بعد ازکلی معطلی بدون هیچ تلفن و بیسیمی نوبت به من رسید

یه چیزایی باید تهیه می کردم که بعد از چند بار رفتن و اومدن دویدن به بین یه مغازه و کلانتری و کپی گرفتن از کاغذا ها و جعبه موبایل تازه شروع کرد به تشکیل پرونده تا اون موقع همه چیز اروم بود که نوبت من که رسید تلفن ها و بیسیم ها شروع به کار کردند :((((

خلاصه بعد از یکساعت و نیم الافی کار تموم شد گفت فردا پرونده رو می فرستیم یه سرباز به نام بغلانی بیاره دادسرا ساعت ۸ صبح اونجا باش

بماند که شب کجا و چه جوری گذشت

دزفول یک شنبه ۸ صبح

من رو حساب اینکه  این ساعت از دهان یک نظامی با نظم گفته شده ساعت ۱۰ دقیقه به هشت دم دادگستری بودم و ساعت ۸ رفتم داخل

خلاصه خلاصه اینکه من تا ساعت ۹:۳۰ صبح دنبال سرباز می گشتم معطل سرباز محترم موندم تا پرونده ها رو از پاسگاه بیار دادسرا

اونم اومده بود تو دادسرا پرونده رو گذاشته بود تو دفتر دادستانی و تو دادسرا می چرخید

من که پیگیر پرونده شدم که چی شد گفتند باید بری از سربازی که آورده بپرسی گفتم ججججججججججان

حالا فکر کنید که توی این شلوغی دادسرا من از کجا سربازی رو که نمی شناسم پیدا کنم :( 

بازم خلاصه بعد از نیم ساعت بالا و پایین رفتن سرباز مربوط رو پیدا کردم و پیگیر شدم

اونم پرونده رو از این اتاق به اون اتاق می برد تا رسید به اتاق باز پرسی پنجم دادگاه عمومی

بعد ازدو ساعت الافی و تحمل خستگی یکی دو روزه دوباره سرباز مربوطه که مثل الکترون آزاد توی دادسرا می چرخید یافتم و ازش خواستم که نتیجه کار رو بهم بگه ودر ضمن بهشون بگه من از شهرستان اومدم ودانشجوام واینا چون من نمیتونستم توی اتاق بازپرس تردد کنم و درضمن پرونده رو به دلیل قضایی شدن و کد خوردن واینا به خودم نمی دادن  

خلاصه خلاصه

گفت پیگیری باش نامه می فرستیم کلانتری طرف رو احضار می کنیم

حالا آیا بیاد یا نیاد مثل اینکه تازه بعد از سه بار نیومدن حکم جلبش صادری میشه (یعنی همون چیزی که من به خاطرش رفتم اونجا)

بعد وقتی اومد تو حداقل یک بار رو باید بیایی در ادامه با تلفن پیگیری کن

حالا توی این هاگیر واگیر شانس داشته باشیم آدرسی که برای خرید سیم ثبت شده درست باشه

-------------------------------------

پ.ن۱

نکته جالب اینکه و کلانتری با وجود اعتراضی که من با وجود همچین قانون دست و پاگیر و بازدارنده البته برای مالباخته داشتم ایشون خیلی خیلی زیاد دفاع کردن از این قانون و بروکراسی

پ.ن۲

ایشالله در صورت وقوع ادامه رو می نویسیم

پ.ن۳

اگر خسته شدید از خوندن فقط می تونم بگم خسته نباشید :)

پ.ن۴

مواظب خودتون و داشته هاتون باشید

پ.ن ۵

رفتیم بیرون از تاکسی داره می پرسم آقا پمپ بنزین کجاست ؟ میگه میشه ۲۰۰ تومن !!!!!!!!!!